روزگاریست که دل چهره مقصود ندید

عشق یک شبه ()

کیستی ای دوست که با یاد تو

باده اندیشه ام آمیخته

ای لب گرمت ز تن سرد من

شعله صد بوسه برانگیخته

خواهش عشاق هوسباز من

برده قرار تو و آرام تو

خنده من ، عشوه من، ناز من

زهر حسد زیخته در کام تو

من گل صحرایی خود رسته ام

عطر مرا رهگذری نوش کرد

خوب چو از بوی تنم مست شد

رفت و مرا نیز فراموش کرد

او چو تو یکروز مرا دوست داشت

او چو تو آشفته و دیوانه بود

او چو تو با نوش لبم آشنا

وز دگران یکسره بیگانه بود

دیده او غنچه پندار بود

کز نفس صحبت من می شکفت

بوسه او بر سر و گیسوی من

چون گل لادن به چمن می شکفت

او همه چون مستی یک جرعه می

در سر من در تن من می دوید

او چو شفق من چو شب تیره فام

سرزده بر دامن من می دوید

کیستی ای دوست که با یاد تو

باده اندیشه ام آمیخته

ای لب گرمت ز تن سرد من

شعله صد بوسه برانگیخته

خلوتی آراسته کردم بیا

تا شب خود با تو به روز آورم

از دل سرد تو برون شعله ها

با نگهی شعله فروز آورم

بید بر آورد پر از شاخ خشک

ماه برآودرد سر از کوهسار

آن ززمرد زده هر سو نگین

این ز طلا ریخته هر جا غبار

گرمی آغوش مرا بازگیر

گرمی صد بوسه به من بازده

مرغک بی بال و پر خسته را

زنده کن و پرده پرواز ده

یک شبه از آن توام آن تو

هیچ در اندیشه فردا مباش

صبح که خورشید چو زرینه کاج

سر ز افق می کشد از ما نباش

رنجه مشو ز آنچه شنیدی ز من

چون تویی این شیوه مرا یاد داد

او ز وفا دم زد و از مهر، لیک

مهر و وفا را همه بر باد داد

امشبه مینای تنم پر می است

باده آغوش مرا نوش کن

صبح که برخاستی از بسترم

آنچه گذشته است فراموش کن

| نوشته شده توسط __MEHDI__ ساعت 16:32 در تاريخ جمعه یکم دی 1385

عشق و نفرت ()

علاقه و محبت شدیدی را که سابقا نسبت به تو ابراز می کردم

دروغی بی اساس بود و در حقیقت نفرت من نسبت به تو

روز به روز بیشتر می شود و هرچه بیشتر تو را می شناسم

به دو رویی تو بیشتر پی می برم

این احساس تو در قلب من جای می گیرد که بالاخره باید

از هم جدا شویم و دگر به هیچ وجه حاضر نیستم

روزی دوست و رفیق و همراه تو باشم

اگر دوستی ما همچون گل های بهاری کوتاه بود ولی

در همین مدت کوتاه

توانستم به طبیعت فرومایه و هوس های زشت تو پی ببرم

بسیاری از اخلاق و صفات تو برایم روشن شد و مطمئن هستم

این خشونت طبیعی و تند خویی بالاخره تو را بد بخت خواهد کرد

اگر دوستی ما ادامه پیدا کند من تمام عمر

را به پشیمانی خواهم گریست و اگر به افسانه آشنائیمان پایان دهیم

خوشحال خواهم بود و حالا لازم است بگویم

که چنین موضوعی را هیچ وقت فراموش نکن و مطمئن باش

که این نامه را سرسری نمی نویسم و چقدر ناراحت کننده است که اگر

بخواهی در صدد دوستی ظاهری باشی و نابراین از تو می خواهم

جواب نامه ام را ندهی چون نامه ات سراسر

دروغ و تظاهر خواهد بود و فاقد هر گونه

محبت است تصمیم گرفته ام برای همیشه

تو را فراموش کنم چون به هیچ وجه نمی خواهم

خود را راضی کنم که دوستت داشته باشم و دوست رو فیق تو باشم

حالا اگر می خواهی به احساس درونی من پی ببری نامه را یک خط در میان بخوان

| نوشته شده توسط __MEHDI__ ساعت 14:45 در تاريخ سه شنبه بیست و هشتم آذر 1385

خوش آمد گویی ()